Wykreślić z Planu Ogólnego możliwość zabudowy kubaturowej (40 m)
żeby nie było furtki pod apartamentowce
Skutek
zapis planu przestaje być zaproszeniem do betonozy.
O co walczymy
Park kieszonkowy zamiast apartamentowca. I twarde zabezpieczenia w planie.
Nie „kompensacja” nasadzeniami w donicach. Nie „wyjątki”. Nie „zostawimy 30% trawy”. Chcemy zapisów, które realnie chronią zieleń, wodę i siedliska.
Zakaz wycinki i robót ziemnych + ochrona stosunków wodnych
korzenie i woda to warunek życia drzew
Skutek
bez odwodnień i wykopów nie zabija się drzew „po cichu”.
Park kieszonkowy + rewitalizacja zieleni (GEZ)
zielona enklawa ma zostać i być odnowiona
Skutek
cień, chłód, odpoczynek, mikroklimat, bioróżnorodność.
W planie muszą być zapisy chroniące realną zieleń i retencję
30% PBC to nie „bezpiecznik” – bez zakazów i tak można zniszczyć grunt
Skutek
retencja i gleba nie są „ofiarą” pod garaże i drenaże.
Pomniki przyrody na terenie Łączności 5/7
Dąb i cis — konkretne drzewa, konkretna ochrona.
Dąb szypułkowy (Quercus robur) — pomnik przyrody
Dąb szypułkowy to długowieczne drzewo liściaste, charakterystyczne dla krajobrazu Europy Środkowej.
Osiąga zwykle 25–40 m wysokości, a jego rozłożysta korona tworzy głęboki cień i stabilny mikroklimat.
Najważniejsze jest jednak to, że to gatunek o rozbudowanym systemie korzeniowym i wysokiej wrażliwości na
zmianę stosunków wodnych.
Ten okaz ma obwód pnia 419 cm. Ochrona pomnika przyrody obejmuje nie tylko pień, ale też
strefę korzeniową, glebę i wodę. Wykopy, odwodnienia i zagęszczanie gruntu mogą doprowadzić do stopniowego
zamierania drzewa nawet bez „formalnej wycinki”.
Uchwała Nr XXXIXI/1200/01 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 28.09.2001
Cis pospolity (Taxus baccata) — pomnik przyrody
Cis pospolity to zimozielone drzewo/krzew o bardzo wolnym wzroście i wyjątkowej długowieczności
(często kilkaset lat). Jest cienioznośny, ale wrażliwy na przesuszenie i zmiany w strukturze gleby.
W warunkach miejskich jego przetrwanie zależy od stabilnej wilgotności i braku ingerencji w grunt.
Ten okaz ma obwód pnia 215 cm. Przy takich drzewach nie chodzi tylko o „zakaz cięcia”:
roboty ziemne, drenaże i zagęszczanie gruntu mogą zniszczyć strefę korzeniową i doprowadzić do degradacji.
Uchwała Nr XXXIXI/1201/01 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 28.09.2001
Klucz
Odwodnienie i roboty ziemne mogą „zabić” pomniki przyrody bez piły.
Dlatego żądamy zakazu robót ziemnych i ochrony wód gruntowych — inaczej drzewa mogą obumierać etapami.
Zwierzęta, które mogą zniknąć wraz z degradacją siedlisk
Jeże, puszczyk, kruk, dzięcioł, kozioróg dębosz — i w praktyce większość ptaków śpiewających.
Gdy znika drzewostan i wilgoć w glebie, znika baza pokarmowa, dziuple, spokój i mikroklimat. Zwierzęta nie mają dokąd „przenieść się” w gęstej zabudowie.
Jeż europejski (Erinaceus europaeus)
Niewielki ssak owadożerny, aktywny głównie o zmierzchu i nocą. Żywi się m.in. owadami, ślimakami i dżdżownicami,
a zimą zapada w sen zimowy w gniazdach ukrytych w zaroślach i stertach liści. W mieście potrzebuje
ciągłości zieleni (krzewy, żywopłoty, nieprzerwane pasy roślinności) oraz miejsc spokojnych do zimowania.
Uszczelnienie gruntu, ogrodzenia i wzrost ruchu samochodowego ograniczają możliwość przemieszczania się i bazę pokarmową,
co w praktyce prowadzi do spadku liczebności populacji.
Puszczyk (Strix aluco)
Średniej wielkości sowa leśna, związana ze starymi drzewostanami i terenami o spokojnym, słabo oświetlonym otoczeniu.
Gniazduje w dziuplach i na platformach w dużych drzewach, poluje na drobne ssaki i ptaki.
Jest gatunkiem silnie zależnym od dużych drzew oraz od zachowania nocnej ciemności.
Intensywne oświetlenie nocne, hałas, wycinka i fragmentacja zieleni mogą zlikwidować warunki bytowania
w promieniu znacznie większym niż sama „działka”.
Kruk (Corvus corax)
Największy przedstawiciel krukowatych w Europie. Inteligentny ptak o złożonych zachowaniach społecznych,
budujący duże gniazda na wysokich drzewach. Jest wszystkożerny, ale do stabilnego bytowania potrzebuje
spokojnych enklaw i miejsc lęgowych w starym drzewostanie.
Zniknięcie dużych drzew, ciągły hałas i rozświetlenie terenu nocą powodują porzucanie rewirów,
nawet jeśli formalnie „coś zielonego” zostanie.
Dzięcioł duży (Dendrocopos major)
Pospolity, ale silnie zależny od drzew. Wykłuwa dziuple lęgowe w pniach i żeruje na owadach ukrytych w korze.
Jest wskaźnikiem obecności drzew dziuplastych oraz „żywego” drzewostanu, w którym zachodzą naturalne procesy
(martwe drewno, próchnienie, obecność owadów).
Usuwanie starych drzew, „porządkowanie” terenu i przesuszenie siedliska ograniczają dostęp do bazy pokarmowej
i miejsc lęgowych.
Kozioróg dębosz (Cerambyx cerdo)
Duży chrząszcz z rodziny kózkowatych, gatunek chroniony ścisłą ochroną oraz objęty Dyrektywą Siedliskową UE.
Rozwija się w starych, osłabionych dębach — larwy żerują latami w drewnie, dlatego kluczowe jest zachowanie
dojrzałych drzew oraz stabilnych warunków siedliskowych (wilgotność, mikroklimat).
Wycięcie lub „podcięcie” warunków życia dębów (odwodnienie, wykopy w strefie korzeniowej) oznacza zanik siedliska
w praktyce całkowity, nawet jeśli część zieleni zostanie formalnie zachowana.
Woda, grunt, retencja
Jeśli grunt zostanie rozkopany i odwodniony, drzewa mogą zacząć obumierać etapami.
Drzewa i gleba działają jak gąbka: magazynują wodę po opadach i oddają ją w czasie suszy. Uszczelnienie i odwodnienia robią odwrotnie: woda spływa, grunt wysycha, korzenie obumierają. W mieście to oznacza większe upały, gorsze powietrze i większe ryzyko podtopień po ulewach.
- mniej chłodu i cienia w upały
- więcej spływu wód po ulewach
- większe koszty dla miasta i mieszkańców
Park kieszonkowy wzmacnia retencję.
Zabudowa – może ją zniszczyć. Dlatego potrzebujemy zapisów planu i zakazów robót ziemnych.
GEZ: ochrona i rewitalizacja zieleni
To obszar objęty ochroną konserwatorską — zieleń ma być rewitalizowana, nie degradowana.
Plan zagospodarowania / Plan Ogólny
Screen z planu — tu jest zapis, który może otworzyć drogę do zabudowy.
Dlaczego to jest pilne
Teraz jest moment na podpisy i presję społeczną. Później temat wchodzi w „tryb inwestycyjny” i cofanie szkód staje się praktycznie niemożliwe.
Dokumentacja
Grafiki i screeny do udostępniania (QR na plakatach)
BYŁO / BĘDZIE
Pomniki przyrody
Najważniejsze
Podpisz petycję sprzeciwu. To jedyny ruch, który liczy się teraz.
Bez nacisku społecznego takie zapisy przechodzą „po cichu”. A potem zostaje tylko zdjęcie „jak było”.
Treść petycji
Petycja mieszkańców w sprawie ochrony zieleni i sprzeciwu wobec zabudowy terenu przy ul. Łączności 5/7
Adresat:
Prezydent Miasta Wrocław
Do wiadomości:
Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska we Wrocławiu
Dolnośląski Wojewódzki Konserwator Zabytków
My, niżej podpisani mieszkańcy, sprzeciwiamy się zapisom Planu Ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta Wrocław, które dla terenu przy ul. Łączności 5/7 przewidują zmianę funkcji zieleni na zabudowę, dopuszczenie budowy apartamentowców o wysokości do 40 metrów (ok. 12–13 kondygnacji) oraz ograniczenie powierzchni biologicznie czynnej do zaledwie 10%.
W praktyce oznacza to fizyczne zniszczenie przyrody: wycinkę historycznego drzewostanu, ingerencję w systemy korzeniowe oraz zaburzenie stosunków wodno-gruntowych, które są niezbędne do przetrwania drzew. Likwidacja naturalnej retencji i obniżenie poziomu wód gruntowych prowadzą do stopniowego zamierania zieleni, w tym śmierci pomników przyrody, które są prawnie chronione i niezastępowalne.
Jest to nasz jednoznaczny sprzeciw wobec betonozy, niszczenia przyrody i prywatyzacji zieleni. Sprzeciwiamy się zabudowie nastawionej na inwestycje i najem krótkoterminowy, która rozbija więzi sąsiedzkie, zwiększa hałas i ruch samochodowy oraz trwale pogarsza jakość życia mieszkańców.
Nie zgadzamy się, aby w miejscu zielonej enklawy powstała kolejna deweloperska dominanta, która zamieni żywy ekosystem w betonową bryłę.
Nie wyrażamy zgody na te zapisy.
Domagamy się jednoznacznych zmian w planowaniu przestrzennym, które zabezpieczą ten teren jako zieleń publiczną i wykluczą jego zabudowę oraz prywatyzację.
W szczególności domagamy się:
- utworzenia w tym miejscu parku kieszonkowego, opartego na istniejącym drzewostanie i naturalnych funkcjach przyrodniczych,
- wprowadzenia bezwzględnego zakazu wycinki drzew, robót ziemnych oraz ingerencji w grunt i stosunki wodne,
- zmiany zapisów Planu Ogólnego w sposób trwale zabezpieczający wysoki udział powierzchni biologicznie czynnej,
- pełnej rewitalizacji istniejącej zieleni, a nie jej redukcji ani pozornej „kompensacji” nasadzeniami,
- ochrony funkcji retencyjnych terenu, w tym gleby, wód gruntowych i naturalnego obiegu wody.
Powyższe postulaty nie stanowią dodatkowych żądań mieszkańców, lecz wynikają wprost z obowiązków Miasta, jakie nakłada Gminna Ewidencja Zabytków dla obszaru objętego ochroną konserwatorską. GEZ jednoznacznie wskazuje na konieczność zachowania, ochrony i rewitalizacji zieleni historycznej oraz parkowej jako integralnego elementu krajobrazu kulturowego dzielnicy. Dokument ten nie dopuszcza likwidacji zieleni ani zastępowania jej intensywną zabudową, a tym bardziej działań prowadzących do degradacji drzewostanu i stosunków wodno-gruntowych.
Miasto ma zatem prawny obowiązek prowadzić politykę przestrzenną w tym miejscu w sposób, który chroni i odnawia zieleń, a nie ją redukuje. Wprowadzanie zapisów umożliwiających zabudowę kubaturową i ograniczenie powierzchni biologicznie czynnej pozostaje w bezpośredniej sprzeczności z zapisami GEZ oraz z zasadami ochrony konserwatorskiej.
Teren przy ul. Łączności 5/7 nie jest pustą działką inwestycyjną. To zachowana enklawa zieleni, która przez dziesięciolecia wytworzyła własny mikroklimat. Drzewa i gleba chłodzą okolicę w czasie upałów, zatrzymują wodę po intensywnych opadach, stabilizują grunt i poprawiają jakość powietrza. W jednej z najgęściej zabudowanych części miasta pełni to realną funkcję ochrony zdrowia mieszkańców oraz adaptacji do zmian klimatu.
Zabudowa 40-metrowa i pozostawienie 10% zieleni oznaczają w praktyce wycinkę większości drzew, zniszczenie systemów korzeniowych, utratę retencji wody i trwałą degradację tego miejsca. Są to skutki nieodwracalne.
Na terenie działki znajdują się prawnie chronione pomniki przyrody:
– dąb szypułkowy (Quercus robur) o obwodzie pnia 419 cm,
– cis pospolity (Taxus baccata) o obwodzie pnia 215 cm,
ustanowione pomnikami przyrody uchwałami Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 28 września 2001 r.
Ochrona pomników przyrody obejmuje nie tylko zakaz ich wycinki, ale również zakaz ingerencji w systemy korzeniowe, zakaz robót ziemnych oraz zakaz zmiany stosunków wodnych. Tych ograniczeń nie może uchylić ani Plan Ogólny, ani plan miejscowy.
Poza pomnikami przyrody teren porasta zwarty, historyczny drzewostan, będący pozostałością dawnego ogrodu willowego. Drzewa te są powiązane wspólnym systemem korzeniowym i tworzą stabilne siedliska zwierząt objętych ochroną prawną, w tym: – jeża (Erinaceus europaeus), puszczyka (Strix aluco), kruka (Corvus corax), kozioroga dębosza (Cerambyx cerdo) i dzięcioła dużego (Dendrocopos major).
Ochrona tych gatunków dotyczy całych siedlisk, a więc także gleby, wilgotności, mikroklimatu i spokoju. Zabudowa, garaże podziemne, drenaże i intensywne oświetlenie nocne oznaczają likwidację siedlisk w całości.
Dodatkowo na terenie działki istniał eksploatacyjny otwór hydrogeologiczny o głębokości 120 m, co potwierdza funkcjonowanie wrażliwego systemu wód podziemnych. Obecny drzewostan i gleba pełnią funkcję naturalnej retencji. Zabudowa prowadziłaby do przesuszenia gruntu i stopniowego obumierania drzew.
Teren ten znajduje się także w obszarze historycznego układu urbanistycznego dzielnicy Południe, ujętego w Gminnej Ewidencji Zabytków, która obejmuje ochroną również zieleń jako element krajobrazu kulturowego i nakazuje jej rewitalizację, a nie likwidację.
Realizacja postulatów niniejszej petycji będzie miała jednoznacznie pozytywne skutki: – przyrodnicze, klimatyczne, społeczne i przestrzenne (zachowanie mikroklimatu, retencji i krajobrazu historycznego).
Park kieszonkowy w tym miejscu jest rozwiązaniem racjonalnym, zgodnym z prawem, interesem publicznym i zapisami ochronnymi. Zabudowa – nie.
Nie zgadzamy się na betonowanie i prywatyzację tej przestrzeni.
To jest wspólne dobro i Miasto Wrocław ma obowiązek je zabezpieczyć.